Hoe het begon...
Ontstaan
Het verhaal van Parkili begint in 2017, met een droom die sterker bleek dan een diagnose. Eén droom stak er met kop en schouders bovenuit: het beklimmen van de Mount Kilimanjaro.
Helwig, toen 47 jaar, kreeg te horen dat hij de parkinson had. Een moment dat alles op zijn kop zette — maar ook een moment van helderheid bracht. Helwig besefte dat uitstellen geen optie meer was. Als er nog dromen waren, dan moesten die nu geleefd worden.
Voor velen een onwaarschijnlijke uitdaging, voor iemand met Parkinson bijna ondenkbaar. Maar Helwig geloofde rotsvast in de kracht van beweging, doorzettingsvermogen en samenhorigheid. En waar een wil is, is inderdaad een weg. Samen met zeven lotgenoten, onder professionele medische begeleiding van zijn neuroloog en ondersteund door een toegewijd team van zeven coaches, ging hij het avontuur aan.
Deze gedurfde expeditie kreeg de toepasselijke naam PARKILI,een samentrekking van PARKINSON en KILIMANJARO.
Helwig, toen 47 jaar, kreeg te horen dat hij de parkinson had. Een moment dat alles op zijn kop zette — maar ook een moment van helderheid bracht. Helwig besefte dat uitstellen geen optie meer was. Als er nog dromen waren, dan moesten die nu geleefd worden.
Voor velen een onwaarschijnlijke uitdaging, voor iemand met Parkinson bijna ondenkbaar. Maar Helwig geloofde rotsvast in de kracht van beweging, doorzettingsvermogen en samenhorigheid. En waar een wil is, is inderdaad een weg. Samen met zeven lotgenoten, onder professionele medische begeleiding van zijn neuroloog en ondersteund door een toegewijd team van zeven coaches, ging hij het avontuur aan.
Wat begon als een persoonlijke droom, groeide uit tot een intens en verbindend avontuur dat levens veranderde.
De beklimming was zwaar, confronterend en emotioneel, maar vooral ook hoopgevend. Elke stap stond symbool voor wat wél nog mogelijk is met Parkinson. Het enthousiasme, de verbondenheid en de kracht die de deelnemers onderweg vonden, werkten aanstekelijk. Het inspireerde de organisatoren om verder te gaan, en ook anderen met Parkinson te helpen hun dromen niet los te laten, maar waar te maken.
Zo groeide Parkili uit tot een VZW die letterlijk en figuurlijk bergen verzet voor mensen met Parkinson. Beweging werd en bleef de kern: als therapie, als vorm van vrijheid en als krachtig signaal naar de buitenwereld dat Parkinson niet het einde betekent.